steursteur

STEUR INVASIE ?

Steur avontuur van Paul Goedvolk

Het is windstil, flarden mist drijven over het verstilde wateroppervlak en lossen langzaam op in de eerste zonnestralen van de opkomende zon. Dit is het moment van de dag dat de Ieren het “magic moment” noemen, het magische moment waarop – naar hun zeggen – ‘het kleine volk’ te voorschijn komt, ver van de spiedende mensenogen. . . . .

Mijn vismaat heeft een sigaar opgestoken en hult zich in een wolk van rook. Ik buig mij voorover en snuif wat rook op. Ik ben al drie jaar gestopt met roken en toch, op dit moment, nog niet helemaal vrij van het verlangen. Mijn blik dwaalt over het gladde water dat hier en daar wordt verstoord door de rimpeling van een vroege winde of rietvoorn. Verderop rolt een grote vis, waarschijnlijk een brasem door het oppervlak, ik zie nog net zijn bronzen flank schitteren in het zonlicht.

Tien meter van de boot staat mijn schuif pen, roerloos, tot ik ineens een schokje zie, de pen zakt een centimeter, komt weer terug. Beweegt zich dan schokkerig een stukje naar rechts. ‘t zal toch niet weer zo”n rot krab zijn? Af en toe zijn de wolhandkrabben hier een echte plaag.

Maar dan, heel rustig, zakt de pen weg en loopt de lijn strak. Vijf meter dieper glijdt een langwerpige schaduw over de bodem die het reukspoor van een prooi heeft opgepikt, de bron wordt gevonden, de tastdraden rond de bek onderzoeken het, keuren het goed en het aas wordt naar binnen gezogen. De schaduw vervolgt rustig zijn weg, op zoek naar een volgend slachtoffer.

De lijn loopt verder strak, ik wacht tot ik de vis op de hengeltop voel en zet dan rustig de haak. Meteen volgt een run naar links van wel twintig meter, de slip giert en ik zeg tegen mijn maat: “het lijkt wel een snoek” Dan een paar stoten die de hengeltop ver doen doorbuigen weer een run naar de andere kant. Na een tien minuten krijg ik de vis voor het eerst aan de oppervlakte en kan mijn ogen niet geloven. Een prehistorisch lijkende vis met grote ruitvormige schubben, ik herken hem meteen en waan mij weer even op de Frasier rivier in Canada: niet te geloven: een steur!

De steur glijdt in het landingsnet, wordt onthaakt, gemeten: 72 cm. en mag op de foto: (moet wel want anders gelooft geen mens me) !

De afgelopen week zijn op deze plek al zes steuren gevangen. Eén spitssnuitsteur, vijf diamantsteuren. Nu kan het natuurlijk dat de steur net als de roofblei zijn opmars is begonnen door Nederland.

Ook zijn er in 2012 een aantal steuren in ons land uitgezet. Ik voel zelf meer voor de theorie dat de steuren in iemands vijver te groot werden en dat hij ze heeft losgelaten op de Mooie Nel.

Ook zou het me niet verbazen als dezelfde diamantsteur misschien al een paar keer is gevangen! Het sluisje van Spaarndam verbindt het Noorderbuiten-Spaarne met het zijkanaal C, als de sluis opengaat (tientallen malen per dag) ontstaat er een sterke, kolkende stroom naar het Spaarne door het niveau verschil tussen beide wateren.

Dit is een prima plek voor snoekbaars en waarschijnlijk voelen de steuren zich daar ook thuis want op één uitzondering na werden alle steuren hier gevangen. Ik weet dat het niet is toegestaan om zomaar vis uit te zetten, maar ik hoop wel dat steuren nog even blijven . . . . . . . . . Paul Goedvolk

 

steur aas

Het bericht Steur invasie in Nederland of toch zuiver toeval ? verscheen eerst op Catch and Release.



Source: Catch and Release

Steur invasie in Nederland of toch zuiver toeval ?
Getagd op:
%d bloggers liken dit: