Al geruime tijd is ons bestuur bezig om de grootste wens van (bijna) iedere sportvisser bespreekbaar te maken en te houden: overal kunnen vissen met 1 VISpas! Uit een groot onderzoek in 2016 (klik) is namelijk gebleken dat 75% van de sportvissers dit graag wil en, hoe opmerkelijk, 21 procent wil dat blijkbaar niet. Deze 21% is ongetwijfeld afkomstig van clubjes waarvan de leden hun putjes en plasjes graag voor zichtzelf willen houden. En zolang zij met de VISpas van hun clubje verder bijna overal welkom zijn zal deze eenkennige gedachte niet veranderen, ze profiteren simpelweg schaamteloos van verenigingen die wél hun viswater inbrengen. Een enkeling is er zelfs nog trots op ook!

Flevoland als ‘beste’ hengelsportprovincie?
In onze polder is Zeewolde daar een mooi voorbeeld van. Als enige vereniging in Flevoland (en ook van de omringende clubs) weigert zij zonder valide argumenten haar viswater in te brengen. “Het mag niet van de gemeente” is bij gebrek aan valide argumenten dan ook niet voor niets de lijstaanvoerder in het grote smoezenboek van onwelwillende verenigingen, gevolgd door “de waterbeheerder wil het niet”. En niemand die dan eens contact opneemt met de betreffende gemeente of waterbeheerder, hoewel wij begrepen hebben dat MidWest daar vanaf 1 januari 2019 mee aan de slag gaat. Dat werd eens tijd!!

Wij hebben dat contact met de wethouder uit Zeewolde in 2016 al gezocht (klik) en we hebben onze bevindingen (de gemeente Zeewolde ziet geen enkel bezwaar tegen inbrengen) met het federatiebestuur gedeeld. Sommige bestuurders genieten echter een soort van onschendbaarheid in het hengelsportwereldje, en dat zijn dan ook de momenten dat Sportvisserij (MidWest) Nederland heel duidelijk laat blijken slechts een papieren tijger te zijn waarmee je deze slag niet gaat winnen. Want ondanks dat de voorzitter van Zeewolde lid is van het Landelijk bestuur van Sportvisserij Nederland én vicevoorzitter van de Federatie MidWest kijken zijn bestuursvrienden slechts zwijgend toe. Minachting naar het eigen beleid, minachting naar de sportvisser waarvan 75% als grootste wens heeft dat hij of zij overal moet kunnen vissen.

Het boegbeeld van SVN: Marco Kraal
De logische vraag is dan ook wel hoe je, wanneer je geen enkel waarde aan een voorbeeldfunctie van eigen bestuursleden of medewerkers hecht, andere HSV’en denkt te overtuigen om wél hun viswater in te brengen. Ook het boegbeeld van Sportvisserij Nederland, dhr. Marco Kraal, begrijpt dit niet. Schaamteloos prijst hij een HSV die niet inbrengt de hemel in (klik) en maakt hij opnames voor VIS-TV op water waar bijna niemand bij gebrek aan inbrengen mag vissen, hoewel dat tegenwoordig gelukkig een stuk beter gaat. Blijft jammer dat, wanneer hij zichzelf op ons water heeft uitgenodigd voor opnames, niet 1x onze verenigingsnaam noemt. Het zit blijkbaar erg diep bij Marco.

Droge verenigingen
Nou zijn er ook verenigingen die viswater niet willen inbrengen en die daar misschien best wel een goede reden voor hebben. HSV Hollands Kroon bijvoorbeeld, deze HSV is omgeven door ‘droge verenigingen’. Dat zijn verenigingen die helemaal geen eigen viswater hebben maar wel VISpassen mogen verkopen die op ingebracht viswater (bij de buren bijvoorbeeld) gewoon geldig zijn. Het toppunt hierin was een hengelsportwinkelier die een droge vereniging runde, 3x raden welke vergunning hij zijn klanten aanbeveelde. Deze club is overigens ingaande 01-01-2018 uit de federatie gezet. Maar verder betreft het bij droge verenigingen binnen onze federatie doorgaans kleine dorpclubs van enkele tientallen leden die voorheen wel viswater hadden maar, nadat de visrechten bv naar de Federatie zijn overgegaan, vreemd genoeg hun status als volwaardige HSV hebben mogen behouden en dus gewoon VISpassen kunnen verkopen.

Je hebt als droge HSV dus geen enkele verantwoordelijkheid over viswater en geen kosten voor wat dan ook, waardoor je de contributie lekker laag kunt houden en, wanneer de buurman zijn viswater inbrengt, aldaar de leden weg kunt kapen. Dergelijke droge clubs vervullen doorgaans slechts de functie van een lokale feestcommissie, voor de georganiseerde hengelsport betekenen ze volgens ons helemaal niets! De hoogste tijd om hier een nette oplossing voor te bedenken (je zou ze als commissie kunnen onderbrengen bij een aangrenzende HSV) maar helaas hebben wij, ondanks opmerkingen van onze kant, nog helemaal niets gemerkt van stappen die tot een oplossing moeten leiden. Er gebeurd dus ook op dit vlak helaas (nog) helemaal niks.

De federatie Oost Nederland heeft zelfs gemeend een extra Droge Club toe te moeten laten binnen haar gelederen, wij snappen werkelijk niet wat deze federatie bezield, wat zijn de argumenten en wat is het belang? Of zal er ergens weer een kruiwagen of een persoonlijk belangetje om de hoek zijn komen kijken? En dat deze droge club ook nog eens, met instemmen van de op de ALV aanwezige leden is toegelaten, vinden wij helemaal ongelofelijk. Begrijpen zij wel wat ze precies in huis halen of willen deze bestuurders gewoon niet verder kijken dan hun eigen witvis en klaverjas competitie?

Dichter bij huis: de AHV
Een andere club die hardnekkig weigert om viswater in te brengen is de AHV. Begrijpelijk, zij hanteren een contributie van meer dan 50 euro en bij inbrengen van al het viswater zullen de leden massaal weglopen naar goedkopere clubs zoals de onze (een VISpas voor slechts 27 euro), je mag dan immers toch overal in Amsterdam vissen. Nu al wordt echter zichtbaar dat Amsterdammers die niet op de bijzondere en niet ingebrachte wateren binnen Amsterdam willen vissen nu al voor de goedkopere verenigingen kiezen. De oplossing ligt daarom bij het aanpakken van het enorme contributieverschil en niet, zoals de AHV nu lijkt te doen, het verwijt bij een goedkopere buur HSV leggen. Daarnaast is dit geen valide argument om viswater niet in te hoeven brengen. Blijkbaar begint ook SVN dat te begrijpen en blijkbaar heeft zij een stap gezet (klik), maar de AHV peinst er niet over om al haar viswater in te brengen. Dat bleek wel uit de notulen van haar afgelopen ALV, te vinden op de website van de AHV. Daarin valt het volgende te lezen:

Binnen SVN wordt gesproken over verplichte inbreng van alle wateren met als sanctie bij het niet voldoen, geen afgifte van vergunningen! Samen met onder meer de hengelsport verenigingen Utrecht en Groot-Rotterdam verzet de AHV zich hiertegen.

Voor de buitenstaander een typisch “het zal wel” berichtje, maar er is meer aan de hand. Want dat ze bij lotgenoot Utrecht (zelfde federatie, zelfde houding) steun zoekt is misschien nog wel een beetje begrijpelijk, maar waarom komt Groot Rotterdam hier ineens in beeld? Wat hebben die hiermee te maken?

Groot Rotterdam: wat is het, en wat moeten we ermee
Er is iets bijzonders aan de hand met HSV Groot Rotterdam. Deze vereniging weigert categorisch haar viswater in te brengen, maar verkoopt wel gewoon via Sportvisserij Nederland VISpassen die op al het landelijk ingebrachte viswater geldig zijn. Met die handelswijze maakt zij misbruik maakt van de verenigingen die wél handelen naar de wens van de sportvisser: water inbrengen en werken aan 1 VISpas. Daarnaast werkt zij volgens onze federatie hard naar uitbreiding: aangrenzende verenigen worden benaderd met het verzoek zich bij hun aan te sluiten, met als gevolg dat ook hun viswater alleen nog met een VISpas van Groot Rotterdam toegankelijk is. Deze ongewenste situatie breidt zich langzaam maar zeker als een olievlek uit waardoor Groot Rotterdam zich langzaam maar zeker gaat profileren als een sportvisserij organisatie naast die van Sportvisserij Nederland. Het lijkt er bovendien sterk op dat de belangrijkste drive hierbij het innen van contributiegelden is. Op Federatiebijeenkomsten is gewag gemaakt van het gegeven dat Groot Rotterdam zich op buitenlandse beurzen groots manifesteert om zeer actief haar VISpassen aan buitenlanders te verkopen omdat die VISpas, in tegenstelling tot vele anderen, bijna overal in Nederland geldig is. Daar kan dan toch slechts een financiële gedachte achter zitten, met belangenbehartiging heeft het immers niks te maken aangezien het ze niet boeit wáár deze buitenlanders gaan vissen. En waar gaan al die gelden dan naartoe, is dat misschien het grootste belang van de mensen achter deze club?

En blijkbaar is zij zoekende naar meer, verenigingen die in onmin met Sportvisserij Nederland komen omdat ze bijvoorbeeld viswater niet willen inbrengen worden actief benaderd voor een gesprek, zo ook de AHV en Utrecht. De reden? Die is ons niet echt bekend en daar kunnen we dan ook alleen maar naar gissen. Dat er iets broeit mag duidelijk zijn.

Misschien zou het idee kunnen zijn ontstaan dat de AHV zich aansluit bij Groot Rotterdam wat zou betekenen dat Groot Rotterdam haar VISpassen aan Amsterdammers gaat verkopen. Die VISpassen zijn dankzij de landelijke inbreng overal geldig, en de grote grap is dat andere VISpassen, zoals die van ons, ineens nergens in Amsterdam meer geldig zijn. Als Utrecht hetzelfde doet worden andere, vooral aangrenzende, verenigingen voor het blok gezet: blijf je bij SVN, dan worden je rechten eenzijdig beperkt. Sluit je ook aan bij Groot Rotterdam, dan kan je overal weer terecht.

Fictie of realiteit? En wat doen we eraan?
Wij weten het niet, duidelijk is wel dat SVN op dit moment Groot Rotterdam volledig faciliteert met van alles en nog wat maar ondertussen via de achterdeur belaagd wordt. Dat steekt en het lijkt erop dat het inmiddels wel hun aandacht heeft. Voor ons is ook wel duidelijk dat er iets broeit en dat SVN, als zij serieus werk wil blijven maken van 1 VISpas, nodig haar tanden eens zou moeten laten zien. Daar zijn een paar opties voor.

Om te beginnen zou zij HSV’en die niet inbrengen niet (of tegen veel hogere kosten) kunnen faciliteren door de hoogte van de afdracht voor de VISpas bijvoorbeeld te koppelen aan percentage ingebracht water. Een andere optie is om te kiezen voor Federatief inbrengen in plaats van landelijk. Gevolg hiervan is wel dat sportvissers rond federatiegrenzen gedupeerd worden omdat ze dan meerdere VISpassen zullen moeten kopen, de geldigheid houdt immers bij de grens van de federatie op. Maar ach, we hebben recent vernomen dat verenigingen elkaar kunnen uitsluiten op basis van slechts vermoedens, dan zouden ze elkaar ook moeten kunnen pleasen met harde feiten waarmee we doelen op het feit dat al het viswater is ingebracht natuurlijk.

Wij wachten de ontwikkelingen af. Zal Sportvisserij Nederland het tij kunnen keren? Wij zouden willen zeggen: werk vooral eerst eens aan je eigen geloofwaardigheid en begin bij je eigen bestuursleden. Daarna kan je (en moet je wat ons betreft zelfs), zonder op dit vlak de bal teruggekaatst te krijgen, verder kijken. Je kan ook niks doen, wij vrezen dan het ergste.

En nu?
En nu verder even niks, wij wachten rustig af of dit schrijven nieuwe inzichten oplevert en of er daadwerkelijk werk gemaakt wordt van het inbrengen van viswater, i.p.v. achterover te leunen en te wachten op clubs die zelf viswater aandragen. We hopen in ieder geval dat u een beetje begrijpt wat er speelt, vragen en opmerkingen zijn uiteraard altijd welkom.

The post De soap die “inbrengen viswater” heet appeared first on HSV Almere.



Source: HSVOG

De soap die “inbrengen viswater” heet
Getagd op:
%d bloggers liken dit: